Tot mijn verbazing wist ik het wachtwoord nog.

Zag deze link op een andere weblog staan en besloot even een kijkje te nemen. Niks, noppes, nada. Dit hoofdstuk is afgesloten, deze log ten einde.  Kan je een weblog ook opheffen?

Wij gaan verder, met of zonder weblog. Bedankt voor jullie aandacht.

www.metatuli.blogspot.com, www.brabbelton.web-log.nl, www.gelukskoekje.web-log.nl

Ik (arie, en niet simon) heb dit liedje in een opwelling geschreven, hoop dat je het mooi vind.

Life seemsto be unfair for you

Therex92spain, suffering and fear.

Lifex92s tomuch,

There onlyseems to be,

one way,

To flee forpain

Bridge:

When allhope has left you

When allhope has faded away

Refrein:

 
Therex92ssomeone for you,

Who lived,and died for you

Yourprecious in His eyes

Thatx92s whyHe said: Your mine

Yourprecious in His eyes

Thatx92s whyHe said: Your mine

Dit liedje is niet zonder betekenis geschreven, maar naar aanleiding van een recente gebeurtenis.

Allereerst: ik kan niet meer inloggen onder mijn eigen naam, dus Simon = Eline (voor nu even tenminste)

Goed, afscheid nemen moet je ook wel eens van mensen die je niet zo aardig vindt. Meestal wordt er op zox92n laatste moment toch nog even vriendelijk geglimlacht, de komende tijd ben je immers van elkaar af. Een beetje fake, maar wel beleefd.

Dit keer was het anders. Het moment was daar en ik zette glimlachend in, maar de blik die ik terug kreeg wees er al op dat dit niet zo zou gaan zoals ik had verwacht.

Een zo ver mogelijk uitgestrekte arm, x93tot ziens E-l-i-n-ex94. Koud, ijskoud. Niet hatelijk, nee totaal geen gevoel. Mx92n nekharen kwamen recht overeind te staan, een rilling liep over m’n rug en m’n mond was vermoedelijk in een kramp geschoten waardoor ik uiterst vriendelijk bleef lachen. Er volgde kort nog wat gehakketak over en weer. "Dag." Met een rotgevoel liep ik weg. Trut.

Shit heeft ze me toch nog weten te raken.

Frappant.

Hoe ik dit jaar een veranderde kijk op de wereld heb mogen krijgen.

Ik wist altijd wel dat mensen anders waren. Ja, dat was er met de paplepel ingegoten: God heeft ons allemaal uniek gemaakt

Ja inderdaad. Dat dacht ik altijd wel te weten. Weten deed ik het ook wel, maar beseffen…ho maar! Het verschil tussen weten en beseffen is levensgroot.

Als voorbeeld: ik leefde altijd in de waan dat iedereen net als ik, netjes een agenda in zijn/haar hoofd had. Dat je gewoon netjes iedere ochtend een planninkje maakt, en je daar dan gewoon aan houd. Totdat ik eens de deuren van mijn wereldje openzette en zag dat er mensen waren die gewoon als grote snoodaards geen eens een planning maakten, en zomaar ineens hun plannen konden veranderen als ze ineens ergens heen wilden, of iets wilden gaan doen.

Little boy meets world.

Hallo Allemaal.

Het heeft even geduurd voor dat onze weblog-nerdo doorhad dat je je verhuizing moet bevestigen. Logisch natuurlijk. Als je in het echt verhuisd moet je ook eerst je gebruikersnaam en wachtwoord invoeren en bevestigen, anders kun je niet in je nieuwe huis.

Nou ja, we zijn dus verhuisd en hopen jullie te bombarderen met leuke, loze, zinnige, of wat dan ook voor logs.

Welnu.

Ik mag dit weer wel, gewoon lekker. Warm, zon. Maar tegelijkertijd besef ik me dat ik de winter ook niet slecht vind. Dan kom je thuis en zet je een bakje koffie om het lekker warm te krijgen. Nu zet ik een bakkie omdat ik er zo verslaafd aan ben. Verder zweet je je bij het minste of geringste als  een otter. En zeker als je zo hyperactief als ik ben, dan gaat dat je niet in de koude kleren zitten.

Dus doe mij maar een vleugje zomer, een snifje winter en een lekkere bak pleur! (senseo-pleur weltverstaan)

Ave!

Ever thought about moving to anouther planet?
Ik dus wel, vandaag nog. Ik zit in de auto, rijles aant volgen, hoor ik dat er mensen zijn die een partij op willen richten, die kinderporno en pedofilie met kinderen vanaf 12 jaar willen legaliseren. Zolang het kind lacht….want dan heeft hij plezier…..
Ach ja wat is er nou zo erg aan om het leven van een kind kapot te maken……..Das toch normaal?!
Dan vraag ik me af waar die mensen hun gezond verstand hebben gelaten…..

Het beste medicijn tegen luduvudu zijn chocopinda’s en wijn. En niet te vergeten de ooit zo opgehemelde man finaal de grond in te boren. Mede dankzij de wijn en chocopinda’s raakten we hierdoor in een bitchy stemming. Menig ex-klasgenootje, ex-vriendje, one night stand, concurrente en andere persoontjes van wie we houden met ons hele lichaam van grote teen tot linker oorlelletje passeerden de revue.
Lang leve de DCB!!!

mede mogelijk gemaakt dankzij mijn alleralleralleraller liefste ‘dinnetje!

n.b. chocopinda’s maken bitchy

Zit ik zaterdagavond songfestival te kijken, een programma waarvan het niveau de laatste jaren met de snelheid van het licht is gezakt. Komen er een stel Lord of the Rings achtige figuren het podium op, blijkt het de inzending van Finland te zijn. Het land van de duizend meren. En dan is Schotland blij met het monster van Loch Nes….blijken ze in Finland er minstens 5 te hebben. Maar ja, kijk ik de volgende ochtend even snel op internet, ik ben toch benieuwd wie er dan gewonnen heeft. Blijkt Finland nog gewonnen te hebben ook. Dat je geen talent nodig had om het songfestival te winnen is al jaren bekend. Maar ik wist niet dat het zo erg gesteld was……Maar ok, om dan een pluspunt te noemen….het was in ieder geval geen typisch songfestival liedje……

Zo nu en dan mag ik weer even proeven van de magie op het traject Amersfoort – Apeldoorn – Deventer. Zo heb ik vandaag dit traject tweemaal mogen berijden.

Het magische aan deze reis is het volgende: dit is het langste stuk spoor in Nederland dat niet word onderbroken door een station. Al met al is dat 25 minuten op volle snelheid door bossen, weilanden, langs de snelweg en in de stad. Prachtig, om lekker zorgeloos naar buiten te kijken, mijn boek te vergeten en gewoon simpelweg genieten van de prachtige uitzichten, maar vooral van het grote gemak wat de trein mij brengt: ik zit, hij rijdt.

Na Apeldoorn volgt nog een kort stuk van zo’n tien minuten naar Deventer. Daar weer een magisch moment. Het passeren van de rivier de IJssel gaat hand in hand met de grens tussen mijn twee werelden.

Magie, mede mogelijk gemaakt door NS.

Kenia is de afgelopen weken veranderd.

Kenia was altijd gewoon een land, waar geen mensen woonden.

Wat er wel woonde? Misschien oerwezens, misschien wel aliens of robots, of zelfs niemand.

Maar nu wonen er mensen.

Welkom in mijn wereld..